วันนี้เอากางเกงยีนส์ไปเปลี่ยนที่เซ็นทรัลด้วยความเซ็ง อะไรกันซื้อมายังไม่ทันใส่เอวขาดซะแระ พอไปถึงดันไม่มีของให้เปลี่ยนอีก เลยต้องเอาแบบอื่นมาแทน ตัวตั้ง 700 บาทนะเนี่ย รู้งี้เพิ่มตังค์หน่อย ซื้อแบรนด์เนมสบายใจแระ  

ไหนๆ ก็มาเซ็นทรัลขึ้นไปดูหนังแก้เซ็งดีกว่า แต่ว่าดูคนเดียวอีกแล้วอ่า เศร้าจัง  

เมื่อกวาดตาดูรายชื่อหนังกะรอบแระ ไม่ต้องเลือกนาน นี่เลย Perhaps Love มีลางสังหรณ์ว่าคงจะดีมั้ง

อะนะต่อไปนี้จะเป็นบทวิจารณ์หนังเรื่องแรกในชีวิตนะ

 

หนังก็ซึ้งดีนะปนเศร้า ตอนแรกนึกว่าจะเป็นหนังร้องเพลงทั้งเรื่องซะแล้ว ประมาณแพนท่อม หรือ ชิคาโก หรือ มูแลงรูจน์ หรือ dont cry for me argentina แต่ไม่ถึงขนาดนั้นเพราะมีบทพูดก็เยาะ แต่เพลงก็เพราะดีนะ ดูแล้วอาจจะได้มุมมองใหม่ๆเรื่องความรักขึ้นมาอีก โอ้... ช่างเข้าใจยาก ดูหนังพวกนี้ก็อดจะเปรียบเทียบกะตัวเองไม่ได้อ่ะนะ บางตอนก็คล้าย เหอ เหอ เศร้า อีกอย่างนึง นางเอกน่ารักดีช่วยให้ดูเพลินขึ้นเยอะ ใครเปงผู้หญิงก็ไปดู ทาเคชิ แระกานนะ สรุปว่าไม่เสียดายที่ได้ดูในโรงนะ